Wygląda na to, że obecny stan, z jakim mamy do czynienia potrwa jakiś dłuższy czas – nie wiemy jak długo i jak bardzo intensywnie będziemy go doświadczać.

Mówimy o sytuacji kryzysowej – wywołanej epidemią koronawirusa. Warto wiedzieć jakie przechodzimy etapy takiej sytuacji i co nas czeka.

Wg teorii kryzysowej można wyróżnić 4 główne fazy kryzysu:

1. Faza konfrontacji 

z wydarzeniem wywołującym kryzys.

Tu następuje uświadomienie powagi sytuacji. Odbieramy sygnały o kolejnych wydarzeniach, dotykających określoną grupę społeczną. Zmierzamy się z sytuacją. Okazuje się, że dość szybko przekonujemy się o nieskuteczności dotychczasowych sposobów działania. Próbujemy zachowywać spokój i zaczynamy myśleć o różnych możliwych rozwiązaniach.

W efekcie pojawia się intensywna reakcja emocjonalna charakteryzująca się głównie wzrostem napięcia, obecnością niepokoju i lęku. Kolejne informacje o wydarzeniach potęgują tą reakcję.

2. Faza pojawienia się przekonania,

że nie jest się w stanie poradzić sobie z zaistniałą trudnością.

Pojawia się doświadczenie bycia pokonanym, utraty kontroli nad własnym życiem. Dalsze tkwienie w niepewności powoduje mocniejszy wzrost napięcia i jednocześnie oddziałuje destruktywnie na poczucie własnej wartości.

3. Faza mobilizacji, uruchomienia wszelkich dostępnych zasobów.

Tutaj możliwe są dwie dalsze ścieżki:

> praca nad negatywnymi przekonaniami, pozytywne myślenie, szukanie niestandardowych sposobów rozwiązania, przy wykorzystaniu obecnego potencjału >> w rezultacie pokonanie kryzysu i odzyskanie przedkryzysowej równowagi,

> lub pozorne uporanie się z problemem przy wykorzystaniu mechanizmu zaprzeczania (mnie ta sytuacja nie dotyczy, odcinanie się od zaleceń i niewykorzystywanie wdrożonych metod postępowania).

Jeżeli żadna z tych możliwości się nie uaktywni to dochodzi do następnego etapu.

4. Faza wewnętrznego chaosu, zagubienia.

W tej fazie wewnętrzny niepokój wywołany sytuacją kryzysową jest na tyle duży, że powoduje zniekształcenie procesów poznawczych, stopniowe wycofywanie się z kontaktów z innymi, agresję, zaniechanie podejmowania normalnych czynności.

Moim zdaniem kluczowa jest faza 3 – działanie na rzecz rozwiązania sytuacji.

Warto podjąć wszelkie możliwe sposoby wykorzystania istniejących zasobów wewnętrznych i zewnętrznych, które mogą pomóc w dojściu do rozwiązań niestandardowych. Bo nietypowa sytuacja, jaką jest kryzys, wymaga nietypowych sposobów działania, pomyślenia inaczej niż dotychczas.